Portugese lessen voor een groeiend Groningen

Posted on 17 July 2010

0


Groningen ging gisteren met 4-2 onderuit tegen Vitoria Guimaraes in de eerste van twee oefenwedstrijden in evenzoveel dagen. Zoals de hele oefencampagne reeds het geval is startte de nieuwe trainer Pieter Huistra beide helften met twee verschillende elftallen, waardoor het niet moeilijk te zien in welke spelers hij de basis van zijn team ziet en welke, voornamelijk jonge talenten voor hun plek mogen knokken het komende jaar. Het tactische plan bestond inderdaad zoals gisteren voorspeld uit een 4-2-3-1 opstelling, zoals we die ook van de meeste grote teams op het WK kennen. Ondanks de afwezigheid van basisspelers Holla en Andersson, die beiden geblesseerd zijn en Enevoldsen en Matavz, die rust krijgen na het WK, is de aanpak die Huistra voor ogen staat duidelijk.

Wat ook duidelijk is is dat er nog wel wat werk aan de winkel is. Op zich is dat niet zo verwonderlijk in deze fase van het seizoen, maar het is te bezien of Huistra het ambitieuze 4-2-3-1 systeem op tijd van de grond krijgt. Naast het inpassen van de nieuwe aanwinsten Tadic op de linkervleugel en Ivens als rechter centrale verdediger krijgt rechtsback Maikel Kieftenbeld,  na twee seizoen in de basis bij Go Ahead Eagles, nu de kans om zich op het hoogste nationale niveau te manifesteren.

Laten we voor deze beschouwing vooral uitgaan van de eerste helft, aangezien buiten de beide doelmannen slechts de vier verdedigers van Vitoria Guimaraes na de rust op het veld terugkeerden. De eerste tien à vijftien minuten waren de gevaarlijkste kansen voor FC Groningen, dat met name een sterke linker kant liet zien. Linksback Stenman vervulde in deze fase de rol die je een back in het 4-2-3-1 systeem graag ziet doen: veel opkomend, zijn tegenstander hiermee dwingend hem te verdedigen in plaats van andersom en uiteindelijk over Dusan Tadic heen te gaan en de voorzet af te leveren waaruit de 0-1 ontstond. Aan de andere zijde speelde Kieftenbeld, misschien bewust zo geïnstrueerd, misschien om aan het niveau te wennen, in een meer ingehouden rol, waardoor de balans goed in het elftal bleef. Overigens zijn alle zes doelpunten op deze site te zien.

Hierna raakte FC Groningen echter de controle kwijt en ontstond, met name op het middenveld, te veel ruimte voor de Portugezen om de combineren. Twee dingen sprongen hierbij in het oog.

Allereerst het voorspelde zwakke meeverdedigen van Gonzalo Garcia Garcia. De evolutie waaruit het 4-2-3-1 systeem is ontstaan is in feite simpel. Waar een tegenstander in een 4-4-2 systeem speelt kun je op het middenveld een 3-tegen-2 situatie creëren  door een spits terug te trekken naar het middenveld, en dat zou vandaag Garcia Garcia moeten zijn. Denk hierbij aan de rol van Wesley Sneijder op het WK. Essentieel onderdeel van deze gedachte is dat bij balverlies de aanvallende middenvelder zich ook gedraagt als een centrale middenvelder van een team dat niet in balbezit is. Dat betekent jagen, druk zetten op de veelal centrale opbouw van de tegenstander. En dit ligt niet in de natuur van Gonzalo Garcia Garcia. Hoewel je wel ziet dat hij deze instructie probeert op te volgen liggen zijn kwaliteiten simpelweg niet op dit gebied. Vergelijk zijn situatie met die van Diego bij Juventus het afgelopen seizoen in deze analyse door Tomwfootball. En concludeer dat een trequartista als Garcia Garcia een anachronisme in het moderne voetbal is. Het is voor FC Groningen te hopen dat Petter Andersson snel weer fit is en zijn oude niveau na lang blessureleed dit seizoen weer zal halen.

Het tweede punt waardoor FC Groningen voor rust op achterstand kwam laat zich goed illustreren door een opname van het eerste doelpunt van Vitoria Guimaraes. De linies van Groningen zijn met kleuren gemarkeerd, de verdediging rood, de controlerende middenvelders oranje, de vleugelaanvallers geel en de aanvallende middenvelder blauw. Het probleem is het gat in de verdedigende linie, aangegeven met de stippellijn. Dit gat onstaat doordat rechter centrale verdediger Ivens uitstapt om zijn man te volgen, niet toevallig spits Edgar, in de voorbeschouwing gisteren aangegeven als dè man bij Vitoria Guimaraes. Hierdoor moet Granqvist zover naar centraal opschuiven dat ook hij rechts van de as van het veld komt te staan. Stenman kan gezien de positie van zijn direct tegenstander het gat niet opvullen en Sparv ziet het wel, maar te laat. De inschuivende man is niet meer tegen te houden en Vitoria Guimaraes maakt door middel van deze fantastische aanval de 1-1.

Wat er in deze situatie door elkaar loopt is de zonedekking en mandekking. In feite leent het 4-2-3-1 systeem zich vrijwel alleen voor zonedekking. In theorie vormen de centrale verdedigers en de controleurs op het middenveld een hecht vierkant blok zodat de zones dicht bij elkaar liggen en de kans is hierdoor minimaal dat de tegenstander vrij komt te staan door slim positie te kiezen op de grenzen van deze zones. Maar dan moet wel consequent die zonedekking worden toegepast en dat is nu precies waar de kwestbaarheid van dit systeem ligt. Vitoria Guimaraes geeft hiermee een duidelijke boodschap af voor de trainersstaf van Groningen waar ze hopelijk het hele seizoen nog profijt van zullen hebben. De zwervende, meer teruggetrokken rol van Edgar moet niet tot het inschuiven van Ivens leiden, maar Ivens moet de dekking overlaten aan Femi Ajilore (oranje gemakeerd). In dit screenshot zie je dat Ajilore hiervoor prima gepositioneerd is, beter dan voor het druk zetten op de bal, zoals hij nu probeert. En overigens grijpt dat weer terug op het eerste punt: die rol zou voor Garcia Garcia moeten zijn hier.

Uiteindelijk werd het voor rust nog 2-1 voor de Portugezen via een mogelijk houdbaar afstandschot na een knappe individuele actie van Edson. Afijn, één oefenwedstrijd, vele lessen… En zo hoort het ook. Het gaat tenslotte om de toepassing van deze lessen wanneer het er echt om gaat. En dat is ook vanavond nog niet zo, al wacht met kampioen Benfica wel een sterke tegenstander.

Posted in: Friendly