Feyenoord… wordt 2011 het jaar van de waarheid?

Posted on 21 July 2010

0


Mario Been.

Assistent trainer van Feyenoord tussen 1999 en 2004: viermaal de derde plaats en eenmaal de tweede. Vertrokken om zijn eigen carrière als hoofdtrainer te starten: nog slechts één derde plaats in de eerstvolgende vijf seizoenen voor Feyenoord, nog een keer vierde, maar ook zevende, zesde en weer zevende. Europees voetbal aan de Maas was ineens geen zekerheidje meer. En toen kwam hij terug…

De verlosser van Feyenoord! Super Mario helpt Feyenoord op de been! Associaties met Barack Obama en Ché Guevarra waren niet van de lucht. Zie bijvoorbeeld de fraai gemaakte afbeelding hiernaast.

Het eerste seizoen onder Mario Been sloot Feyenoord af met de vierde plaats, verwachtingen ingelost en de lijn omhoog lijkt ingezet. Dat maakt het komende seizoen tot het seizoen van de waarheid. Mario mag nog duizend keer niet stuk kunnen bij de harde kern van de Feyenoord supporters, maar als Feyenoord dit seizoen niet tenminste de derde plaats haalt dan is ook Mario geen verlosser. Dan winnen argumenten als ‘geld’, ‘clubstructuur’ en ‘organisatie’ het van sentimenten als ‘clubgevoel’, ‘traditie’ en ‘historisch besef’. Maar hoe staat de geplaagde club uit Rotterdam Zuid er nu voor? Een blik in de selectie en een half oog op de wedstrijd tegen naburig Dordrecht…

In de Nederlandse competitie is er één ding op tactisch gebied wel erg eenvoudig. Een team kent vier verdedigers. Geen drie, geen vijf. Misschien dat dit seizoen wat maaltijd variatie gaat bieden, maar misschien ook dat Sinterklaas dit jaar echt bestaat. Het middenveld kent al meer variatie. Drie- of viermans middenvelden, die dan resulteren in drie- of tweemans voorhoedes. Uiteindelijk zijn sommige van deze 4-3-3 varianten dan nog wel als modern 4-2-3-1 uit te leggen, maar met die drie variaties (4-4-2, 4-3-3, 4-2-3-1) heb je het dan ook zo’n beetje gehad. Gelukkig zijn binnen deze grofstoffelijke termen diverse variaties aan te brengen, analyses te maken en patronen te illustreren. En dat gaat 11tegen11 nou precies brengen het komende seizoen.

Als we de huidige selectie van Feyenoord tegen het licht van de keuze tussen 4-4-2, 4-3-3 en als variatie 4-2-3-1 houden komen we tot de volgende analyse.

De centrale verdedigers hebben in alle drie de systemen een vrij vergelijkbare rol. Daarbij komt dat nieuwe aanvoerder Vlaar en vaste waarde Bahia misschien wel de meest zekere basisspelers van Feyenoord zijn.

Voor de positie van linksback heeft Feyenoord op huurbasis de jonge Deen Michael Lumb voor een jaar vastgelegd. Hij is ‘om niet’, zoals Don Leo Beenhakker het fraai verwoordde, van Zenit gehuurd en dat zal niet zijn om de bank warm te houden. Als rechtsback zal Dani Fernandez de jonkies de Vrij (18) en Schenkeveld (18) graag achter zich houden om zijn aantal van slechts vijf optredens in het hele vorige seizoen te overtreffen. Nu Schenkeveld voor minstens een half jaar aan het herstel van zijn kruisband mag werken lijkt de concurrentie vooral tussen Fernandez en de Vrij te gaan.

Op het middenveld geeft Mario graag de voorkeur aan drie vrij centraal spelende mensen die dan meestal in een driehoek met de punt naar voren opereren. Wanneer dan de beide achterste middenvelders meer controlerend opereren en de ‘punt’ dichter op de spits gaat spelen komt de formatie in de buurt van een 4-2-3-1 en wanneer de drie middenvelders juist dicht op elkaar blijven spelen is een 4-3-3 een passender omschrijving. Dit heeft ook implicaties voor de vleugelaanvallers. Zij zullen namelijk de balans moeten bewaren afhankelijk van de rol van de meest aanvallende middenvelder. In een 4-2-3-1 moeten de vleugelspitsen meer verdedigende taken uitvoeren. Denk bijvoorbeeld aan Kuijt op het WK. Omgekeerd moet in een 4-3-3 de centrale middenvelder meer verdedigend werk opknappen, zodat de andere twee middenvelders zich meer naar de flanken kunnen richten. Dit vrij technische verhaal is de kern van de analyse van Feyenoord in het komende jaar. 4-2-3-1 versus 4-3-3, aanvallen via het centrum versus over de vleugels. Deze tweestrijd zal nog vaak hier terugkomen.

Zowel in de 4-2-3-1 als in de 4-3-3 variant zal Been uitgaan van twee meer behoudende, controlerende centrale middenvelders. Gezien het afgelopen jaar zal zijn voorkeur waarschijnlijk uitgaan naar Karim el Ahmadi en Leroy Fer. Voor de centrale rol op het middenveld wordt het iets lastiger te voorspellen. Het voorbije jaar speelde Jonathan de Guzman vaak in deze belangrijke rol, maar hij is tranfervrij en ziet zijn toekomst buiten Rotterdam. Dit seizoen lijkt de rol als centrale spelmaker te gaan tussen de Rotterdamse talenten Georginio Wijnaldum en Luigi Bruins. Hoewel het bruggetje tussen Mario en Luigi bijna te makkelijk is om te leggen, lijkt Wijnaldum toch de meer constante speler op het moment.

Dan de cruciale vleugels. In een 4-2-3-1 systeem wordt een hybride rol van deze spelers verwacht. Verdedigers bij balverlies, aanvallers bij balbezit. Feyenoord heeft in de huidige selectie niet veel spelers die de rol op het lijf geschreven is. Spelers als Cissé, Biseswar en ook aanwinst Ruben Schaken hebben toch meer talent bij balbezit dan werklust bij balverlies. Een keuze voor 4-3-3 ligt daarom op dit moment meer voor de hand. Dan zou Wijnaldum centraal een iets behoudender rol moeten krijgen om de vleugelspelers de gelegenheid te geven om ook bij balverlies al met de volgende Feyenoord aanval bezig te zijn.

Als centrale spits tenslotte mogen de ervaring en de jeugd het uitvechten in de persoon van Tomasson tegen Smolov en Castaignos. Het Deense clubicoon van Feyenoord is met 33 jaar inmiddels wel bijna net zo oud als beide talenten samen, maar zijn ervaring en zijn talent om zonder bal precies op de juiste manier te bewegen kunnen dit jaar wel eens heel belangrijk gaan zijn.

Ook Feyenoord wacht een warm seizoen. En laten we één ding afspreken. Als Mario niet minstens derde wordt dan is hij geen verlosser…

About these ads
Posted in: Friendly